تئانگ هو1 در سال 1328 يا 1330 با تخلص چون تسئاي تاريخ مختصر نقاشي را از آغاز سدهٴ سوم تا زمان سلسلهٴ يوان نوشت. ويژگيهاي مكتب مختلف نقاشي چين را شرح داد، راه شناختن آثار جعلي را بيان كرد و مختصري هم دربارهٴ هنر ملل بيگانه نگاشت.
ز. ژاپـن
تـاريـخهـاي ژاپنـي
در يادداشت مربوط به فوجيوارا تامناري (دوازدهم ـ 1)، ذكري از آيينهٴ پاك، ماسو ـ كاگامي كرديم. تأليف مجهولالموٴلفي كه مربوط به سالهاي 1184 تا 1333 است. اين يكي از سه آيينه (ميتسو كاگامي، سان كيو) يا
چهار آيينه (يوتسو كاگامي، شي كيو) است. آن را به يكي از افراد خانوادهٴ معروف ايچيجو، يعني ايچيجو فويويوشي (1464 ـ 1514) نسبت دادهاند. ماسو كاگامي از لحاظ ادبي جالب است؛ مثلاً اعتبار شعر را در محافل درباري عصر كاماكورا نشان ميدهد.
تاريخ معروف ديگر اين عصر گزارش صلح بزرگ نام دارد و در 41 مجلد رويدادهاي دوران پرمخاطرهٴ 1318 تا 1368 را بيان ميكند. در تحرير ديگري از آن حوادث تا سال 1382 دنبال شده است. ارزش تاريخي اين كتاب زياد نيست، ولي در ادبيات ژاپن تأثير شاياني داشت.
دربارهٴ موٴلف گزارش صلح بزرگ ميان محققان ژاپني بحثهاي زيادي جريان داشته است.
احتمال دارد كيتاباتاكه چيكافوسا بخشي از آن را نوشته يا تحرير كرده باشد. مسلم است كه او نميتوانسته تمامي آن را بنويسد، زيرا در سال 1354 وفات يافت. انتسابش به گن ـ ئه هم بههمان مشكل برميخورد، چون او نيز در سال 1352 درگذشت. اين كتاب را به كوجيما راهب بودايي هم نسبت دادهاند كه در هيئي ـ زان مركز اصلي مذهب تندايي ميزيست و در سال 1374 درگذشت. اين انتساب اينك عموماً رد شده است.
گزارش صلح بزرگ احتمالاً تأليف چند نفر بوده است.